Marathi Stories

  लेखिका : सौ. तृप्ती पाडळकर      ' स्वप्न निवास ' बंगला आज फुलांच्या माळांनी नटलेला होता, दिव्यांची रोषणाई केली होती, गेटजवळ केळीचे खांब डौलाने उभे होते आणि बॅंडवाले देखील तयार होते. पाहुण्यांना बसण्यासाठी बाहेर हिरवळीवर खुर्च्यांची व्यवस्था केली होती. बंगल्याच्या आत मंद आवाजात सनई चौघडा वाजत होता. पाहुणे मंडळीं यायला सुरवात झाली. घरात नातेवाईकांची गडबड सुरु होती, मंगलमय वातावरण होते.    पटापट नाष्टा करा आणि तयार व्हा, सायली तिच्या मुलांना, सई आणि सुमितला सांगत होती. दुसऱ्या खोलीत सायलीची वहिनी स्मिता, सर्व सामान ताटात व्यवस्थित ठेवत होती पण तिची ६ वर्षाची मुलगी शार्वी सारखी तिच्या पाठीशी लागत होती. तिने तिच्या हातावर लाडू दिला व सांगितले की, सईताई आणि सुमितदादा यांच्याबरोबर खेळ जा, मला त्रास देऊ नको. तिने लाडू हातात घेत विचारले, "आई, लाडू का बनवला?" स्मिता हसत म्हणाली," आज आपल्याकडे गंमत आहे, जा पळ, असे म्हणून तिला पिटाळले."      अप्पा आणि आईंचे आवरले का? हे पाहण्यासाठी ती त्यांच्या खोलीकडे वळली. अहो, किती वेळ आरशात स्वतःला पहात...

  लेखिका : सौ. तृप्ती पाडळकर           सारखी चिडू नकोस गं , आई मला फोनवर उपदेश देत होती . मी तिला म्हणाले ," तुझ्याकाळी इतकी tensions नव्हती , महागाई नव्हती , शिक्षणात competition नव्हते , मी आणि दादा समंजस होतो त्यामुळे तुला कधी त्रास जाणवला नाही पण आताची मुले हट्टी आहेत , शिस्तबद्ध नाहीत , त्यांना पैशांची किंमत नाही ....           " अगं , किती बोलशील डोकं जरा शांत ठेव ," आई मला थांबवत म्हणाली .                  मला   ऑफिसमध्ये   काम   आहे ,  मी   फोन   ठेवते   असे   म्हणून   मी   कॉल   कट   केला   आणि   जागेवर   येऊन   बसली .  तेवढ्यात   शिपाई   आला   व   म्हणाला ,"  साहेबांनी   तुम्हांला   बोलावलंय ."  मी   लगेच   साहेबांच्या   केबिनमध्ये   गेली . " या   मॅडम   बसा ,  एक ...