बाप्पा ... . . खोटं बोलायचं ??

 लेखिका : सौ. तृप्ती पाडळकर

                आमचं पंचकोनी कुटुंब, मी, माझे  पती, आमची दोन मुलं, तनय (७ वी), तनया (१० वी) आणि सासरे. सासरे आध्यात्मिक  मार्गाकडे वळलेले, त्यामुळे अधून-मधून आम्हां सर्वांना गीतेतील बोध सांगतात. आज संध्याकाळी,  मी आणि सासरे, दोघेजण 'जीवनातील समाधान' या विषयावर बोलत होतो. तेवढ्यात बेल वाजली, मी लगबगीने दार उघडले, तोच तनया तणतणत घरात आली. तनया  रागाने  म्हणाली, "आई, तनय किती खोटं बोलतो, आज क्लासला लवकर गेल्यामुळे, मला १ तास बाहेर वाट बघत उभे रहावे लागले”. तनुचा चेहरा रागाने लालबुंद झाला होता. तिने  घडलेला सारा प्रकार मला सांगितला. एव्हाना तनय घरातून पसार झाला होता. अगं, जेवायला तर येईलच ना! मग बघते त्याला, मी कसेबसे तनुला समजावले. झाल्या प्रकारामुळे, माझ्या चेहऱ्यावरील 'समाधान' एका  क्षणात हरवले आणि 'चिंतेचे' सावट पसरले. ते  पाहून  सासरे म्हणाले, "चिंता वाहतो विश्वाची, असं म्हणणाऱ्या गणरायाचे आगमन पुढच्या आठवड्यात होणार आहे, तेव्हा त्याच्या चरणी चिंता वाहून  सोड". त्यांच्या या  बोलण्याने  मला खरोखरच धीर आला.

        तनय, हल्ली लिलया खोटं बोलतो आणि उघडकीस आले की, 'तो मी नव्हेच' असा त्याचा पवित्रा असतो.  अगदी परवाचीच गोष्ट, कोथींबीर वड्या बनवल्या होत्या.  अंजू माझी मैत्रीण, तिला आवडतात म्हणून तनय बरोबर पाठवल्या. रात्र झाली, तरी तिचा message आला नाही म्हणून मीच शेवटी message पाठवला, कोथींबीर वड्या पचल्या का? तिचा reply आला, कुणी केल्या? मी  समजून  गेले.

        आमची  ही स्वारी मोठेपणी वकील बनते?  का राजकारणात जाते? कुणास ठाऊक, पण त्यासाठी लागणारा गुण मात्र त्याच्याजवळ होता. प्रकाश, त्यांचे वडील, मला गमतीने बोलतात, दोघांचे ऍडमिशन तुझ्या school मध्ये केलंय, आता शाबासकी दयायची ? का शिक्षा दयायची? ते तूच ठरव.  

           पुढच्या आठवड्यात गणेश चतुर्थी म्हणजे गणपती बाप्पा घरी येणार. मी कंबर कसून कामाला लागली, साफ-सफाई, वाण-सामान, फराळाचे पदार्थ यात मी गुंतले होते, तर मुलांच्याही उत्साहाला उधाण आले होते,  गणपतीसाठी आरास बनवण्यात ते मग्न झाले होते.  

         गणेश चतुर्थीचा दिवस उगवला, गणरायाला २१ मोदकांचा नैवेद्य, किचनमध्ये माझी धावपळ चालू होती,  पण   तनयची मात्र भूक लागली म्हणून आरडाओरड सुरु होती.

          "आई, पेट में चूहे दौड रहे है" तनय म्हणाला. त्यावर तनया हसून म्हणाली, "लेकिन, चूहे तो गणेशजी के साथ गये है". दोघांची शाब्दिक बाचाबाची सुरु झाली. माझा स्वयंपाक तयार झाला, लगेचच नैवेद्याचे ताट भरले, आधी देवाची आरती मग जेवण, मी सांगितले. 

        सुखकर्ता दुःखहर्ता ... आरती सुरु झाली.  माझ्या कानात आवाज घुमला, मोदकचोर, मोदकचोर, मी दचकलो, कोण बोलतंय? आजूबाजूला पाहू लागलो. ते पाहून आई ओरडली, "अरे तनय, आरती चालू आहे ना! मग जरा देवाकडे लक्ष दे, धीर धरवत नाही का तुला?" मी मानेनेच होकार दिला. पुन्हा माझ्या कानात आवाज घुमला, मोदकचोर, आता मी घाबरलो, हा भास नाही, खरंच कुणीतरी बोलत आहे. तनय, अरे तनय, इकडे-तिकडे काय बघतोस, मी बाप्पा, गणपती बाप्पा बोलत आहे. 

           "देवा, तू तर समोर आहेस आणि त्यात मातीची मूर्ती, मग  कसा  काय  बोलू शकतोस?"  मी आश्चर्याने विचारले. त्यावर बाप्पा म्हणाले, "अरे वेड्या, मगाशी पूजा करताना भटजींनी प्राणप्रतिष्ठेचा मंत्र म्हणून मला सजीव केले, आता मी पाहू शकतो, बोलू शकतो आणि ऐकू शकतो म्हणून तर मला कळले की,  तू दोन मोदक लंपास केलेस, त्यामुळे आता माझा record होणार नाही". मी आश्चर्यचकित होऊन विचारले, देवा, तुझा record मला समजले नाही. तसे बाप्पा पुढे म्हणाले, "ह्या वर्षी मी आई-वडिलांना promise केले होते की, मी एका घासात २१  मोदक खाईन, पण तू त्यातील २ मोदक खाल्लेस, त्यामुळे माझा record होणार नाही, बाप्पा हिरमुसले".       

          तनय म्हणाला, "बाप्पा, तुझे आई-वडील काय साधेसुधे आहेत, ते म्हणजे 'देवांचा देव महादेव' आणि 'आई  माता पार्वती' तुला काय अशक्य आहे?"

         त्यावर गणपती बाप्पा म्हणाले, " तुला काय वाटत तनय? आई-वडील देव म्हणजे सब फ्री, असं नसतं रे मित्रा, मला आणि कार्तिकेय दादाला अभ्यास करावा लागतो, परिक्षा द्यावी लागते मग आम्हांला दिव्य शक्ती मिळते, तुम्हां मुलांना वाटत की, तुम्हांलाच अभ्यास आहे, नाही का?"

          तनय म्हणाला, "देवा, आता काय करू? मोदक तर पोटात गेले". बाप्पा हसले आणि म्हणाले," मी देखील लहानपणी तुझ्यासारखाच मोदक चोरून खायचो म्हणून तर 'लंबोदर' झालो, लंबोदर म्हणजे 'मोठे उदर' म्हणजे तू पण आता लंबोदर होणार  हा,हा,हा" बाप्पा जोरजोरात हसू लागले.

          मी  पोटाकडे पहिले, तर माझे पोट हळूहळू मोठे होत होते, मी घाबरलो. देवाss मला वाचव, मी रडवेला होऊन बोललो. "मोदक खाताना मला विचारलेस का ? मग आता का हाक मारतोस?" बाप्पा  म्हणाले. बाप्पा, आता  सर्व पाहुण्यांना कळेल की, मीच  मोदक खाल्ले, मी  मान  खाली  घालून  बोललो.  त्यावर  बाप्पा  रागावले व  म्हणाले, " मगाशी आई विचारत होती, तेव्हा  का  खोटं बोललास?" 

           देवा चुकले,  मला माफ कर,  मी  रडत  बोललो.  तनय, आता त्याचा काय उपयोग?  नाहीतरी तुला खोटं  बोलायची  सवय आहेच ना! आता  सर्वांना समजेल 'You are a liar'. 

          तनय दादा, तुझे  पोट मोठे का झाले? संजू, माझा  चुलत  भाऊ  विचारू  लागला.  "दादा खोटं  बोलला म्हणून त्याचे पोट मोठे झाले", आजोबा म्हणाले. त्यावर घरातील सर्वजण खो-खो हसू लागले. बच्चे कंपनीने देवाला नमस्कार केला आणि बोलले, "बाप्पा आम्ही कधीही खोटं बोलणार नाही, promise. मी मात्र आता  काकुळतीला आलो होतो, पोट मोठे झाल्यामुळे शर्टाची बटणे  केव्हाच तुटली होती, पोटं बाहेर डोकावू  लागले होते. "किती वेळा तुला सांगितले, खोटं  बोलू नकोस, गोत्यात येशील, पण तू काही ऐकले नाहीस", आई  म्हणाली. मोठ्या  पोटामुळे मला उठता येईना, बसता  येईना, मी  रडू  लागलो. "देवा, तू कसं काय सांभाळतोस? भलं मोठं उदर",मी बाप्पाला विचारले. त्यावर गणपती बाप्पा हसून म्हणाले, "अरे, म्हणून तर मी उंदरावरून पडलो ना! बिचारा उंदीर, त्याला माझा आणि माझ्या उदराचा भार वाहता येईना, तो लबाड चंद्र मला हसला". देवा, तुझ्याकडे दिव्य शक्ती  म्हणून तू शाप दिलास पण मी मात्र आता सगळ्यांच्या चेष्टेचा विषय  झालो आहे, मी रडत बोललो. 

          माझी बिकट परिस्थिती पाहून आईच्या डोळ्यात पाणी आले, माझ्या डोक्यावरून प्रेमाने हात फिरवत   ती म्हणाली, "बाप्पाला नमस्कार कर आणि सांग, यापुढे मी कधीही खोटं  बोलणार नाही, कारण कर्ता करविता  तोच आहे". मी देवाला हात जोडून म्हणालो, "देवा, यापुढे मी कधीही खोटं बोलणार नाही, मला माफ कर, promise".  पोट कमी  होतंय  का ? हे बघण्यासाठी मी  पोटावरून  हात फिरवू  लागलो. तसा  आईचा  आवाज  कानावर  पडला, अरे, कळतंय मला, तुला  भूक  लागली आहे ते! त्यासाठी  पोटावरून  हात फिरवून  दाखवायला  नको, मी जेवण वाढायला घेते.

        मी  घाईघाईत आईला म्हणालो," आई  मोदक....., माझं  वाक्य  पूर्ण  व्हायच्या आत ती म्हणाली, " ते मला  माहीत आहे,  तो  मी  ...  मी तिला  थांबवत  म्हणालो, आई, "तो  मीच  आहे". 

Click here to go back to themarathistory.com